Traditionele methodes verleden tijd? Of niet?
Op 8 december kwamen erfgoedmedewerkers, docenten en onderwijskundigen samen in De Doelen in Rotterdam op de Digitaal Erfgoed Conferentie Nederland. ‘Lang leve leren’ was het thema van dit jaar: http://www.deconferentie2010.nl. Er werd gesproken over hoe archieven en musea kennis overbrengen en informatie zo goed mogelijk delen met de doelgroepen. Hoe komen we tot een goede samenwerking tussen digitaal erfgoed en onderwijs? De workshop LES 2.0: Museum in de Klas – Klas in Museum sloot aan bij deze ontwikkeling en werd goed ontvangen.
Deelnemers gingen actief aan de slag met een stelling: ‘Traditionele methodes zijn verleden tijd’. Ze discussieerden over nieuwe ontwikkelingen op het gebied van ICT en onderwijs. Conclusies waren dat digitale leermiddelen de traditionele versterken en aanvullen; traditionele methodes moeten niet het raam uit maar juist binnen de klassen het raamwerk zijn voor goed onderwijs.
Na een powerpointpresentatie van Albert Jan over de huidige ontwikkelingen in het leermiddelenbeleid ontwierpen deelnemers een fictieve digitale museumles op papier met als onderwerp ‘Het leven van een Neanderthaler’. Resultaten van de ontwerpen waren indrukwekkend. Timo Epping, educatief medewerker van Rijksmuseum van Oudheden in Leiden, haakte hierop in en vertelde wat hij in samenwerking met andere musea heeft gedaan voor LES 2.0 in het kader van dit onderwerp. Hij verwerkte zijn mooiste digitale bronnen over dit onderwerp in een lesplan 'Neanderthalers in Zee' en heel direct de link gelegd met de collectie; het botje van Krijn. De technische mogelijkheden van LES 2.0 kwamen aan het licht door Timo's uitleg en de mogelijkheden voor erfgoedinstellingen om digitale bronnen actief onder de doelgroep van het onderwijs te verspreiden. Een doorloop van het onderwijsplatorm versterkte deze ontdekking doordat we allemaal op het Smartboard konden zien waar de programma's te vinden zijn om een digtale les te bouwen, of een lesplan! En dat allemaal op basis van diverse digitale erfgoedbronnen in het platform (nu al ruim 555.000 online).
Tijdens de eindevaluatie bleek dat deelnemers te spreken waren over de mediamix; met papier en stift werken op flapover, de presentatie op een Smart Board (van Smart), de portal LES 2.0 bekeken met alle mogelijkheden voor erfgoedinstellingen in LES 2.0 om (zelf actief) de collectie aan de doelgroepen te laten zien 24/7, en om doelgroepen te trekken naar het museum toe. Dit bleek ook uit een aantal vragen: ‘Hoe kan ik nu een lesplan maken voor mijn erfgoedinstelling? Geven jullie deze workshop vaker, en kan dat bij mij op lokatie?’
Kortom, van alle kanten was het een leerzame en interessante dag. Een dag waarop we samen lieten zien hoe we het museum en het onderwijs dichter bij elkaar kunnen brengen met LES 2.0. Op naar een toekomst waarin we samen lessen arrangeren op basis van de krachtigste digitale erfgoedbronnen van ons allemaal!